Zasady przyjmowania prac do druku

POLITYKA WYDAWNICZA I INFORMACJE OGÓLNE

„Anestezjologia Intensywna Terapia” jest oficjalnym czasopismem Polskiego Towarzystwa Anestezjologii i Intensywnej Terapii (wydawane od 1969 r.). Czasopismo jest recenzowane i ukazuje się cztery razy w roku. Tematyka publikowanych prac poświęcona jest szeroko pojętym zagadnieniom specjalności. Adresowane jest głównie do anestezjologów, jednak ze względu na interdyscyplinarny charakter publikowanych prac (problemy anestezji, resuscytacji, badania i leczenia bólu, intensywnej terapii i pomocy doraźnej) odbiorcami są również lekarze wielu specjalności. Czasopismo jest indeksowane w MEDLINE (PubMed), Bazie Bibliograficznej ELSEVIER, Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Index Copernicus i Polskiej Bibliografii Lekarskiej. Prace kliniczne powinny pozostawać w zgodzie z zasadami teoretycznymi zawartymi w Deklaracji Helsińskiej. Autorzy prac klinicznych i doświadczalnych powinni nadesłać wraz z maszynopisem pisemną zgodę stosownej Komisji Etycznej. Brak takiej zgody może stać się powodem odrzucenia pracy przez Redakcję, mimo pozytywnej recenzji. W przypadku prac doświadczalnych na zwierzętach ocena metodyki należy do Redakcji, która zastrzega sobie prawo ich odrzucenia, np. w przypadku prac wykonywanych z zadawaniem cierpienia lub powodowania trwałego kalectwa zwierząt.
Potencjalna sprzeczność interesów. Autorzy prac powinni nadesłać oświadczenie o ich potencjalnych powiązaniach z przemysłem medycznym lub farmaceutycznym, związanych z tematyką pracy. Informacje te są poufne i nie wpływają na ocenę pracy, a ich ewentualne ujawnienie będzie omówione z autorami przed ukazaniem się publikacji. Prace sponsorowane przez firmę bezpośrednio zainteresowaną w jej opublikowaniu muszą być wyraźnie oznaczone, a warunki ich druku uzgodnione z Redakcją.
Oświadczenia. Do pracy należy dołączyć: a) zgodę kierownika oddziału/kliniki, z którego ona pochodzi; b) oświadczenie autora, że praca nie została przesłana do druku w innym czasopiśmie. Oświadczenie takie pociąga za sobą przekazanie praw autorskich czasopismu, a ponowna publikacja wymaga zgody Redakcji.
Kwalifikacja do druku. Prace nadsyłane do czasopisma są recenzowane przez uznanych specjalistów z dziedziny anestezjologii, a w razie potrzeby – również z innych specjalności. Prace są kierowane do recenzji po wstępnej ocenie przez zespół redakcyjny pod kątem ich zgodności z zasadami przyjmowania prac do druku. W razie istotnych zastrzeżeń prace są odsyłane do autorów z sugestiami koniecznych poprawek. Przyjęte do druku prace publikowane są w następujących działach:
1. Prace redakcyjne
2. Prace oryginalne i kliniczne
3. Prace poglądowe
4. Prace kazuistyczne
5. Listy do Redakcji

WSKAZÓWKI DOTYCZĄCE PRZYGOTOWANIA PRAC DO DRUKU
Prace należy przesyłać w 2 egz. w formie wydruku komputerowego z pozostawieniem marginesów oraz podwójnych odstępów pomiędzy wierszami (ok. 1800 znaków na stronie) oraz rycin. Objętość prac oryginalnych i klinicznych nie powinna przekraczać 10 stron maszynopisu (łącznie z tabelami i rycinami), poglądowych – 12 stron, a kazuistycznych – 6 stron. Prosimy o załączenie nośnika elektronicznego z tekstem w edytorze MS Word (wskazane zaznaczenie wersji). Zalecana czcionka – Times New Roman 12 pkt. W tekście pracy nie należy stosować innych krojów czcionek, jak też komputerowych wyróżników. Wskazówki dotyczące formatowania tekstu prosimy zaznaczyć ołówkiem na marginesie wydruku. Listy do Redakcji przyjmowane są również drogą internetową. W pracy nie należy podawać nazwisk oraz numerów identyfikacyjnych (np. historii chorób), które mogłyby doprowadzić do rozpoznania chorego i naruszenia tajemnicy lekarskiej.
Fotografie. Muszą być przygotowane w sposób wykluczający rozpoznanie chorego, chyba że wyrazi on na to pisemną zgodę. Reprodukcja tabeli lub ryciny z innej pracy lub publikacji może być załączona wyłącznie z pisemną zgodą właściciela praw autorskich (na ogół wydawcy). Należy dołączyć pisemną zgodę na druk reprodukowanych fotografii i rycin. Prace powinny być opracowywane stylistycznie bez zarzutu, wg zasad pisowni polskiej.
Słownictwo. powinno być wyłącznie polskie. Nie należy używać neologizmów wywodzących się z języka angielskiego np.: respiracja, wazokonstrykcja, wazodilatacja, bronchodilatacja, miorelaksacja, itp. Wszystkie słowa obcojęzyczne (w tym rozwinięcia skrótów) powinny być pisane kursywą. W pracach kazuistycznych nie należy stosować równoważników zdań, często używanych w historiach chorób. Przy opracowaniu stylistycznym i ortograficznym należy przestrzegać zasad podanych w następujących publikacjach:

• Kłosińska A: Słownik ortograficzny PWN, W-wa, 2004 (www.pwn.pl).
• Radzymińska K, Styś H: Słownik encyklopedyczny – język polski, Wyd. Europa, W-wa, 2000.
• Drabik L, Sobol E: Słownik poprawnej polszczyzny, PWN, W-wa, 2004.
• Praca zbiorowa: Polski Słownik Medyczny, PZWL, W-wa.

Redakcja zastrzega sobie prawo poprawiania w maszynopisie usterek stylistycznych i mianownictwa lekarskiego oraz dokonywania skrótów bez porozumienia z autorem. Prace są recenzowane; autor wraz z listem informującym o kwalifikacji pracy otrzymuje kopię recenzji. Prace, które nie odpowiadają niniejszym wymogom są odsyłane bez kierowania ich do recenzji. Autorzy, którzy podadzą adres poczty elektronicznej, otrzymują tą drogą korektę autorską w formacie pdf (Acrobat Reader). Poprawione odbitki należy odesłać faksem w ciągu trzech dni roboczych od ich otrzymania. W konstrukcji pracy należy zachować następujący układ: na osobnej stronie należy podać tytuł polski i jego tłumaczenie angielskie, poniżej w odrębnych akapitach imiona i nazwiska autorów (autora) bez jakichkolwiek tytułów naukowych, następnie nazwę kliniki/oddziału, tytuł, pierwszą literę i nazwisko kierownika ośrodka, w którym wykonywano pracę. W przypadku, gdy autorzy pochodzą z różnych ośrodków należy podać przy ich nazwiskach odnośniki do konkretnych jednostek. Następnie należy podać do 5 zestawów słów kluczowych w języku polskim i angielskim oraz tzw. żywą paginę, czyli krótki (do 3 słów) skrót tytułu, tylko po polsku. Słowa kluczowe należy alfabetycznie podawać w formie dwustopniowej, tzn. główny problem oraz szczegółowe jego odniesienie (wg Greene N.M.: Key Words in Anesthesiology, Elsevier, 1988). Przykładowo: Ocena desfluranu w anestezji położniczej Desflurane for obstetric anaesthesia Jan Kowalski1, Adam Jaworski2 1 Katedra Anestezjologii AM w .............. kierownik: prof. dr hab. n. med. C. Miotkowski2 Zakład Farmakologii Klinicznej AM w ............. kierownik: prof. dr hab. n. med. K. Sitkowski, słowa kluczowe: anestezja położnicza; środki wziewne, desfluran; środki zwiotczające, suksametonium, wekuronium, key words: anaesthesia, obstetrics; anaesthetics volatile, desflurane, neuromuscular block, suxamethonium, vecuronium, tytuł krótki: desfluran w położnictwie. W tekście prac oryginalnych, klinicznych i doświadczalnych wskazane jest zachowanie następującego układu:
Krótkie wprowadzenie z podaniem założeń i celu pracy; jeżeli autor pracował już nad tym problemem, wskazane jest wspomnienie poprzednich publikacji.
Metodyka powinna być opisana w sposób umożliwiający weryfikację i ewentualne powtórzenie badań. W wypadku korzystania z metodyki opisanej już uprzednio, dokładny jej opis konieczny jest jedynie w przypadku dokonywania znaczących modyfikacji; inaczej wystarczy odesłanie do stosownej pozycji piśmiennictwa. Zbędne jest szczegółowe omawianie tak znanych metod, jak np. analgezja zewnątrzoponowa czy elementarne pomiary hemodynamiczne. Przy podawaniu nazw sprzętu, którym się autor posługuje, w pracy należy w nawiasie podać nazwę producenta i kraj pochodzenia, np. „chorych wentylowano respiratorem Evita (Dräger, Niemcy)”. Nazwy własne środków medycznych i leków należy podawać w ich farmakopealnym brzmieniu pisane zgodnie z ich formą farmakopealną a nie handlową, posługując się nomenklaturą przyjętą w publikacji: Podlewski JK, Chwalibogowska-Podlewska A: Leki współczesnej terapii, PZWL; Warszawa, 2005. W nawiasach należy podać nazwę fabryczną leku, nazwę producenta i kraj pochodzenia, np. propofol (Diprivan, Zeneca, USA). Nazwa państwa, z którego pochodzi dany preparat powinna być wpisana w pełnym brzmieniu, za wyjątkiem: USA, GB, RPA.W przypadku preparatów polskich produkowanych przez firmę Polfa, nazwa producenta powinna uwzględniać miasto. Nie należy pozostawiać przy nazwach handlowych środków symboli znaków zastrzeżonych. W tej części pracy należy podać sposób analizy statystycznej wyników, z uwzględnieniem rodzaju stosowanych testów (nie do przyjęcia jest samo stwierdzenie: wyniki analizowano programem komputerowym Statistica 5.0) oraz przyjętym przedziałem ufności. Wybór sposobu analizy powinien być uwzględniony już na etapie planowania pracy.
Wyniki powinny być przedstawione w formie czytelnej, z maksymalnym wykorzystaniem rycin. Dane z tabel i rycin nie mogą być powtarzane w tekście, jedynie omawiane, np.: ciśnienie krwi w grupie II obniżyło się istotnie po podaniu nitrogliceryny (p. tab. III). Wynikom musi towarzyszyć wiarygodna analiza statystyczna.
Dyskusja. W tej części nie należy powtarzać wyników, a jedynie omówić je krytycznie na tle aktualnego stanu wiedzy zaczerpniętego z cytowanego piśmiennictwa. Część ta nie powinna też przybierać charakteru pracy poglądowej (omawianie piśmiennictwa bez odniesienia się do wyników własnej pracy). Z omówienia powinny wynikać czytelne wnioski.
Wnioski. Muszą być przedstawione w formie pojedynczych, czytelnych zdań, zawierających konkretną myśl, wynikającą z pracy. Powinny być uogólnieniem prezentowanych w pracy wyników.
Wykaz piśmiennictwa. Nie może przekraczać 20 pozycji w przypadku prac oryginalnych i klinicznych, 50 – w przypadku poglądowych oraz 15 – kazuistycznych. Poszczególne pozycje piśmiennictwa muszą być podane w takiej kolejności, w jakiej są cytowane w tekście pracy. Każda pozycja musi zawierać: a) nazwisko i pierwszą literę imienia (bez kropek) wszystkich autorów pracy; b) pełny tytuł pracy w języku oryginału; nie należy używać wielkich liter na początku każdego słowa, jedynie na początku zdania; c) skrót tytułu czasopisma, w którym praca została wydrukowana w formie podanej przez Index Medicus, d) rok wydania, tom, pełny nr stronicy początkowej i końcowej artykułu, np. 6. Reyneke CJ, James MFM, Johnson R: Alfentanil and propofol infusion for surgery in the burned patient. Br J Anaesth 1989; 63: 418-422. W wydawnictwach książkowych należy podać: a) nazwisko i pierwszą literę imienia autora;
b) tytuł książki;
c) wydawcę;
d) miejsce i rok wydania, numery stron związane z cytowaniem.

W przypadku cytowania rozdziału książki należy podać:
a) nazwisko i pierwsze litery imienia autora,
b) tytuł rozdziału,
c) tytuł książki,
d) w nawiasie: nazwiska redaktorów dzieła i dalej jak w przypadku książki np.: 7. Crone RK: The respiratory system; in: Pediatric Anesthesia (Ed.: Gregory GA), Churchill Livingstone, New York, Edinburgh, London and Melbourne, 1983: 274-283.

Wykaz prac należy podawać, zaczynając każdą pozycję od nowego akapitu. Dopuszczalne jest podawanie źródeł internetowych, ale jedynie z uznanych i recenzowanych witryn, z podaniem nazwisk autorów pracy, pełnego tytułu witryny i adresu URL, np. Shanahan D: Anatomy for anaesthetist. The virtual anaesthesia textbook. http://www.virtual-anaesthesia-textbook.com. Redakcja zastrzega sobie prawo usunięcia niewiarygodnych i błędnie cytowanych pozycji piśmiennictwa i ich kontekstu. Po wykazie piśmiennictwa należy podać dokładny adres, numer telefonu i telefaksu oraz adres poczty elektronicznej odpowiedzialnego autora pracy. Należy również podać sposób preferowanego kontaktu z autorem odpowiedzialnym za ostateczny kształt pracy. Do prac oryginalnych, klinicznych, kazuistycznych (poza poglądowymi) należy dołączyć streszczenie w języku angielskim o objętości 200±50 słów. W streszczeniu, podzielonym na odrębne działy, należy przedstawić: cel pracy, metodykę, wyniki oraz wnioski wypływające z pracy.
Jednostki należy podawać wg układu SI; w przypadku wyników pomiarów ciśnienień w drogach oddechowych, badań gazometrycznych i innych, w których używa się mm Hg lub cm H2O, należy podać podwójne jednostki; np. ciśnienie w drogach oddechowych wyniosło 20 cm H2O (0,2 kPa). Nie dotyczy to wartości ciśnień krwi, które podawane są tylko w mm Hg. We wszystkich pozostałych przypadkach (dotyczy to szczególnie wyników badań biochemicznych i hematologicznych) należy używać wyłącznie układu SI. Odnosi się to również do tabel i rycin.
Ryciny (w 2 egz.) należy ograniczyć do rzeczywiście niezbędnych. Ryciny przekazane do druku powinny być czytelne, ponumerowane i dokładnie opisane, wykonane czarnym tuszem kreślarskim na kalce technicznej lub w postaci dobrej jakości odbitek fotograficznych. Fotografie należy starannie zabezpieczyć przed wysłaniem, szczególnie nie należy przypinać ich spinaczem lub zszywaczem. W przypadku korzystania z grafiki komputerowej ryciny należy nadsyłać w formie wydruku z drukarki laserowej lub atramentowej (nie igłowej). Oprócz wydruku należy dołączyć CD-ROM lub dyskietkę z oryginalnymi plikami i opisem programu, w którym ryciny zostały wykonane. Zalecany format przygotowania rycin: tif, cdr, rozdzielczość 300 dpi; nie będą przyjmowane ryciny w niższej rozdzielczości, jak też wstawiane do edytora MS Word. Redakcja przyjmuje materiały zeskanowane tylko pod warunkiem ich zadowalającej jakości i odpowiedniego formatu (p. wyżej). Ryciny i fotografie powinny być opisane na odwrocie (autor, tytuł pracy, nr arabski ryciny, podpis, oznaczenie góra-dół ryciny). Na osobnej stronie należy zamieścić spis tytułów rycin z ewentualnymi objaśnieniami. Miejsce umieszczenia tabel i rycin w tekście powinno być zaznaczone ołówkiem na marginesie pracy.
Tabele należy przesyłać na odrębnych kartkach maszynopisu (1 tabela na 1 kartce), umieszczając nad tabelą jej numer (cyfrą rzymską) i tytuł; pod tabelą należy podać niezbędne objaśnienia. Nazwy jednostek, w której wyniki są podane, należy umieścić w nagłówku w nawiasie, nie powtarzając jej już później w tabeli, np. ciśnienie zaklinowania (mm Hg). Tabele powinny być czytelne i dokładnie opisane. Redakcja zastrzega sobie możliwość adiustacji bądź usunięcia części danych z tabeli, jak też nie przyjmuje tabel włamanych w tekst maszynopisu. Rozmiar oraz liczbę tabel należy ograniczyć do rozsądnego minimum. W przypadku równoczesnej prezentacji graficznej i tabelarycznej danych Redakcja zastrzega sobie wybór formy prezentacji przy uwzględnieniu sugestii autorów. Główny autor otrzymuje bezpłatnie 1 egzemplarz Anestezjologii Intensywnej Terapii.

Prace należy nadsyłać na adres Redakcji:
Prof. Andrzej Nestorowicz
Katedra i I Klinika Anestezjologii
i Intensywnej Terapii UM, SPSK Nr 4
ul. Jaczewskiego 8
20-950 Lublin


lub Wydawcy:
Medipress Publishing Sp. z o.o. ul. Augustówka 15,
02-981 Warszawa